kar yağıyor güneşe





sıkıldım kar yağan mevsiminden,

bana üşümeyi öğret!

kar yağıyor tenime,

eriyor öğrettiklerin...

bana kızıl ten saç,

 bana beni ver...

üşüyor mevsimi güneşin...

Gözyaşı Vesairesi

Yumuşak başlı mektuplarda varıyorum sana…
Özeniveriyor uzun bir cümle yokluğuna.
Devriliveriyor anlamı mecazlarıma.
İmlama sığmıyor seni noktandan ayırmak,
Üçe beşe vuruyorum gerisinde kaldığım şiirleri…

Sözünü tutamamış bir iklimden sesleniyorum sana.
Temmuzunda kar yağar böylesinin,
Ki görmezsin parmak uçlarında biriken üşüyüşü…
Bir bakarsın paltosu sırtında,
İhtilaldan dönüyordur kafiyelerim…

Henüz sırtını garantisine veremediğim bir yağmur başlıyor,
Ses düzeni bozuluyor hıçkırıkların,
Bir kadın susuyor itinasını cebine alarak.
Saklıyor bütün hıncını,
Bir lanet yaş dök dizlerime, diyor erkek…
Kadın lanetleri taşlarcasına bakışlarını atıyor…

Erkek laneti bozuyor,
Lanetli yerleri gözyaşı adam ediyor…
Bir hediye geliyor gökten,
Gelen yağmurun ta kendisi…
Adam bereket koyuyor adını,
Kadın bahane,

Ki bahanelerin en yakıcısı ağlamak içindir…
Kadın ağlamayı unuttuğundan mı bilinmez,
Sıkıyor bahanelerin kafasına,
Çekip gitmişliğini onaylıyor…

Gözyaşı Vesairesi, yüklü bir özne kanıyor…
Mevsimler arada kalmış çocukları oynuyor…
Yaşlanıyor sözü verilmiş tüm baharlar,
Doğuştan yağmurlu bir iklimi gösteriyor coğrafyalar…

Asude Zeynep TOPRAK

Yedi Şiir Ve Bir Ölüme Dair

1.



Metrelerce yanıldı adımlarım,

Bir gidiş kondurdu gözlerin,

Gördüm,

Islaktı…



2.



Yaşam kıyılarıma dokundu,

Kelimelerim seni saydı, bildi; yarım!

Genzime kaçtı gece,

Sızladım!



3.



Bir yol gördüm rüyamda,

Hayra yordu beni; kalktım…

Üşüdüm sandım,

Hırkamı serdim güneşe…



4.



Anneme benzettim evde kalmış hüznümü.

Yaralarımı en çok kendime,

Bir öyküyü aldım, dizlerime yatırdım…

Hayatlar okudum ona; Ninni…



5.



Yola soyundum, yol bana kaldı...

Kalakaldı yol bana,

Gittim,

Titredi…



6.



Bir hastalığı bildi adım,

Bir hastalığa vurdu dermanını,

En güzel ihtimal ölürdüm, olabildiğine huzurluydu gözlerim

Beni yok saydı ölüm!

Beni yatırdı dizlerine,

Albino bir gökyüzü serdi içime,

Yıldızlar sönük kaldı…



7.



Bir şiir aldım, içini ben doldurdum…

Güzeldim, Ölmüştüm aslında;

Yedisi bir yerde bir ölümdüm; yedim okunuyor şimdi...


Asude Zeynep TOPRAK

<<Önceki Sayfa |1/8|