EYLÜL HIRSIZI
Hayatı çalıyorum aslında. Ücretsiz bayram geçişlerindeki
umursamazlık hem şoförün hem yolcunun üzerindeyken yolun sıkıcılığına eklenen
bazı şeylerde olduğu gibi hayattan rol çalıyor, kendime göre biçiyor ve
oynuyorum… Ben bir hırsızım!
Annemin
önlüğümü yıkadıktan sonra söylene söylene yaptığı ütüyü özlüyorum. Beklide
hayattan beklentim kalmadığı için böyle konuşuyorum. Geri dönmek yenilgi sayılacağından,
-dönmek istiyorum bile demiyorum. Hoş geri dönecek ne imkânım ne de yüzüm
var… İnsanın eskilerini saklamaya
dermanı kalmaz, atacak gücüde var olmaz ya işte öyle bir zamanı yaşıyordum.
Yaşamak kelimesinin anlamını yitirmesine sebep olmaktan Eylülü yaratan rabbime
sığınırım.
Sevgili anlamıyorsa şiir yazmanın ne anlamı
vardı. Aşığım demenin ne gereği vardı. Arabesk biriymiş gibi birikimlerini hiçe
sayarak üstelik şiir yazmanın ne gereği vardı. Varsın anlamasındı. Yazarak var
edilecek günler elbette beni yarım bırakmayacaktı…
Mevsimlerden
sonbahar, sever yazar takımı Eylül’den dem vurmayı. Kimse anlamasın diye
yazanlar, sadece biri anlasın diye yazanlar, herkes anlasın diye yazanlar ve
kendi için yazanlar vardır Eylülde. Ha bide gitmek için yazanlar vardır. Yani
merhemi olmayanlar, anlaşılmayanlardır bu kimseler.
Eylül
birazda geçmişi yâd etmek için yaratılmış olsa gerek. Neden yara aldım, neyi
unutamadım bunu soruyorsunuzdur şimdi.
Beni benden öte kimse yaralamadı. Bilerek isteyerek yanan kesimdenim
ben. Bir gün çocukluk arkadaşımla karşılaşmak kadar ürküten bir şey daha yok
benim için. Çekip gidişim yüzünden beni suçlayacaklar ve ben yine
savunamayacağım kendimi. Ne biçim yazarsın sen diyecekler. Desinler… Ağlarken
fark ettiğim sahici gözlerime ihanet etmek olurdu kalmak. Gitmek Eylülde
hırsızlık yapmanın adıdır. İşte ben bu yüzden Eylül hırsızı olarak nam saldım.
Herkesin hayatına gidişlerimden bir merhamet saldım, onlar bilmeden. Eğer
kalsaydım, hayattan çalmasaydım, var olmayacaktı Eylül.
Şimdi
suçu bana atma zamanı. Haydi, herkes taşlasın beni. Hayattan çalmış katmış
kendine diye yuhalasınlar. Ömer gelsin kızını gömmeden önceki haliyle beni
gömsün toprağa… Ben, Eylül hırsızı… Eylül’ü ekim’de yazanlardan. Hayattan çaldıklarımı
giyiyorum üstüme… Hayata yere dökülmüş gülücüklerimi sunuyorum.
Asude
Zeynep TOPRAK
@